مدیرکل هنرهای تجسمی از نمایشگاه های پنجمین همایش ۱۰ روز با عکاسان در گالری های خانه هنرمندان ایران آثار انجمن های عکاسان ایران، عکاسی میراث فرهنگی، عکاسان تبلیغاتی و صنعتی ایران، عکاسان سینمای ایران، عکاسان خانه  تئاتر، عکاسان انقلاب و دفاع مقدس و انجمن عکاسان نگاه دیدن کرد و در بخش نگاه شخصی این همایش حضور یافت.
در این بخش، ابتدا غزاله غضنفری مجموعه ای از عکس های سال ۸۵ خود را در قالب آثار موبایلی به نمایش گذاشت و پس از آن آثار ادوار دیگرش رانیز نشان داد.

انتقال حس نقاشی به عکاسی

رومین محتشم در ادامه برنامه ی نگاه شخصی ابتدا به تاثیرگذاری جهان نقش و رنگ بر فعالیت های عکاسی خود گفت و نخستین مجموعه  عکس هایش را نمایش داد.
مجموعه ی مستند گونه با عنوان "آوارگان عراقی" پس از نمایش آثار دهه ی هفتاد او به نمایش درآمد و در ادامه عکس های استیج(چیدمان) نمایش داده شد و در ادامه با اشاره به مجموعه ی "واقعیت تو تمام است" گفت: نگاه من به عکاسی در این مجموعه نگاهی متعلق به دوران نسل دوم عکاسی ایران در دهه ۶۰ و تا اندازه ای دهه  ۷۰ است که به دلیل جنگ و خبرهای داخل کشور عکاسان به سمت عکاسی مستند گرایش می یافتند، اما عکاسی من تا اندازه ای با شکل و شمایل هنری تلفیق و ادامه پیدا کرد؛ زیرا شروع کار من با نقاشی بوده و با گرایش به سمت عکاسی همان حس و حال نقاشی و تجسمی را به دنیای عکاسی منتقل کردم.

غضنفری با تاکید بر فضای ذهنی و پیگیری سوژه در عکاسی خود و شکل گیری زوایای مشخص در نگاه عکاسی گفت: ورود به فضای ادیت نیز از عواملی برای ارائه ی بهتر فضای ذهنی ام بوده است. 
غضنفری گرایش به فتومونتاژ و تاثیرپذیری از سورئالیسم را عامل شکل گیری مجموعه ی دیگری از آثارش خواند و در همین راستا آثار مجموعه هایی با مضمون رئالیسم جادویی و عناوین "زن و مرغابی" و "درخت و دیوار" را به نمایش گذاشت.
وی همچنین با اشاره به ادبیات و کتاب صدسال تنهایی گابریل گارسیا مارکز از فضای بین واقعیت و تخیل که دست مایه ی بسیاری از آثارش شده است، سخن گفت.

تجربه ی زیسته و خیابان ولیعصر

آخرین نگاه شخصی با موضوع مجموعه ی "خیابان ولیعصر" با حضور مهدی وثوق نیا برگزار شد. این مجموعه شامل آثاری با محوریت خیابان ولیعصر است که توسط وثوق نیا شکل گرفته و آثار رابعه آرین فر، فرزانه پژوهش، ساجده عرفانی، امیر علیمی، پگاه فراحی شاندیز، مژده فخری، گلناز زیبنده‌خو، آیدا نخلبند و سروش نعیمی‌ذاکر را در برمی-گیرد.
وثوق نیا درباره ی شکل گیری این مجموعه گفت: هدف ما این بود تا عکاسی مستند را که به نگاه های اجتماعی محدود شده بود با دید جدیدی به تصویر بکشیم تا تجربه ی زیسته شده جوانان را در آثارشان نمایش دهیم، به همین دلیل به آن ها موضوعی ارائه نشد و تنها قرار براین بود که حس خود را نسبت به خیابان ولیعصر انعکاس دهند.
وثوق نیا همچنین نوعی حیرانی و مسخ شدگی را یکی از عوامل انتخاب آثار خواند و اظهار کرد: هنرمندان ما باید فکر کردن در عکاسی را یاد بگیرند که این مقداری پیچیده است و به تمرین نیاز دارد.
این هنرمند در ادامه از پیشرفت عکاسی مستند در سال های اخیر در کشور گفت و با اشاره به هزینه های سنگینی که عکاسان این حوزه متحمل می شوند بر ضرورت یک سازمان برای ساماندهی این هنرمندان تاکید کرد.

برای مشاهده گزارش تصویری لطفا کلیک کنید.